मिठानुभव!

मीठ  कश्या प्रकारे हाताळू नये याच्या बऱ्याच कथा आपल्या कडे ऐकायला मिळतात,  अगदी लहान असल्या पासून. काही उदाहरणं द्यायची झाली तर,

मीठ सांडले कि मेल्या नंतर पापणी  ने उचलावे लागते.  मीठाचा डबा दुसऱ्याच्या  हातून घेतल्यास भांडण होते. त्यावर उपाय म्हणजे, एकाने डबा उचून खाली ठेवणे दुसऱ्याच्या हातात न देता समोर ठेवावा आणि मग दुसऱ्याने तो  उचलावा.  ताटात मीठ सोडू नये, जेवण झाल्या वर त्यावर पाणी घालावे.

ताटात मीठ वाढण्याची पद्दत अजून हि बऱ्याच ठिकाणी आहे. जेवणाऱ्याला high blood pressure  असो किंवा जेवण dining टेबल वर असले, म्हणजे मिठाचे लहान भांडे ठेवायची सोय असून सुद्धा.

हो पण,  देवाला नैवेद्या साठी वाढलेल्या पानात मात्र मीठ वाढत नाही. आहे कि नाही गम्मत. वर नैवेद्य द्यायच्या आधी चव बघायची नाही. नाही तर ते उष्टे होते. पुराणातील शबरीची गोष्ट फक्त ऐकायची आचरणात आणण्यावर बंदी.  अनेक ठिकाणी logic लागत नाही पण प्रश्न विचारणे म्हणजे मोठ्यांचा अवमान.

नॉर्वेत सध्या तापमान शून्यच्या जवळपास असल्याने, काही गावांत जागोजागी फुटपाथवर नगरपालिका जाडे मीठ पसरते, बर्फ लवकर गोठू नये यासाठी.  त्याचे (पसरलेल्या मिठाचे) प्रमाण बघित्यला वर लक्षात येते कि यांच्यावर मिठाचे संस्कार नक्कीच झाले नसावे.🙂

This entry was posted in मनोरंजन, सहजच, Marathi and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to मिठानुभव!

Leave a Reply

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s