Subseasons of Spring: Part3

Mother Nature is a great management Guru. She has a perfect plan to keep us busy and happy. She uses her resources wisely and put beauty around us in one way or the other. We need our senses to see, hear, smell and feel the beauty.

Since last two years I notice that all spring flowers do not come out at once. They share the piece of land and so they have their own small seasons ( a week or two) to bloom. Right time and right temperature and they are out smiling and leaning towars the sun.

So here is a series of pictures 🙂 .  The third in the series are the Scilla.

 

To see the previous subspring flowers click the below links

1. Sundrop

2. Crocus

गोधडी भाग ३२: Sunny Sunday + Hiking + आलू पराठा

कहते हैं ” अकेला चना भाड  नाही झोंक सकता” तो क्या लेकिन अकेला शक्स पहाड चढ सकता है. वही काफी है.

जरा हवा सुधारली की एक रुपाली आणि समस्त नोर्वेजिअन घरा बाहेर पडायला हवेच. असे माझ्या “near and dear ” यांचे म्हणे आहे. तर आज रविवार वर सूर्य आणि हवा ठीक ठीक. सूर्य होता म्हणजे गरम असणार असे येथे नसते. गावात तपमान शून्यच्या जवळ पास होते . उन असल्याने थोडा फरक पडला होता आणि म्हणून डोंगरावर तपमान उणे ३ ते ५ डिग्री दरम्यान होते. येथे राहून योग्य कापडे घालायची सवय आपोआप लागते आणि मग नो टेन्शन. सकाळी अकरा ते दुपारी चार पर्यंत हवा बरी राहणार होती याची माहिती कालच मिळाल्याने  आज लौकर उठून तशी तयारी केली आणि खाणे- पिणेचे साहित्य (आलू पराठा हा महत्वाचा आईटम) आणि कॅमेरा सोबत घेतले.

नेहमीच्या सवयी प्रमाणे पहिला थांबा ११०० फुटावर घेतला. अंतर फार नव्हते (साधारण पणे  साडेतीन किमी) पण काही ठिकाणी चढण दमवणारी होती. छोट्या विश्रांती नंतर मस्त फिरले फोटो काढले. ठिकठिकाणची तळी  संपूर्ण गोठली होती. लोकांनी दगड, झाडाच्या फांद्या टाकून पाणी वर येते का बघण्याचा प्रयत्न केला होता. लोक तळ्यात पुढे जात नव्हते, कारण धोका आहे ची पाटी होती.  वर बर्फ घट्ट असला तरी खाली पाणी असणार,  मोठ्या फांद्या आपटल्या कि  मोठा प्रतिध्वनी ऐकू येत होते.

अजून पुढे जायचे होते आणखीन दोन तळी  बघायला पण झाले नाही. वाटेत काही ठिकाणी पूर्ण रस्ता बर्फ होता आणि तो घट्ट झाला होता. माझे बूट योग्य नव्हते.

वाटेत एका ठिकाणी जेवण घेतले, आलू पराठाचे आणि सोबत कडक कॉफी. छान उन होते पण प्रचंड गारठा जाणवत होता. काही वेळासाठी हातमोजे काढले तर बोटे सुन्न झाली. मग ती काढण्याची चूक केली नाही. घरी येवून अंतर मोजले तर आजची फेरी साडे आठ किमीची झाली आणि सर्वात उंच ठिकाण १३०० फुटावर होते.

गोधडी भाग १३: बोटीतून प्रवास (Norwegian coastline)

नोर्वेजिअन भौगोलिक रचना अशी आहे की काही वेळा प्रवास करताना बस, ट्रेन किंवा विमान पेक्षा बोट प्रवास सोयीचा वाटतो किंबहुना असतो.  या वर्षी पश्चिम नॉर्वेत कमालीचा पाऊस झाला आणि त्या मुळे काही महामार्ग  मागच्या काही आठवड्यात दरड कोसळून अनेक वेळा बंद झालेत.  हा देश केवढा, तेंव्हा महामार्ग हा आपल्या कडील “नुसताच मार्ग” एवढा ही असू शकतो आणि दुसरे म्हणजे देशात डोंगर रांगा सपाट जमिनी पेक्षा जास्त आहेत तेंव्हा या समस्ये वर एक तोडगा म्हणजे बोगदे.  जगातील सर्वात मोठा बोगदा नोर्वेतच आहे. त्याची लांबी २४.५ किमी आहे.  यावरील माहिती आणि आतील फोटो या पोस्ट मध्ये आहेत.  “Lærdal Tunnel in Norway“, the longest road tunnel in the World.

शेवटी काय तर मला बोटी तून प्रवास करावा लागला. बरे त्याचे दुखः अजिबात नाही आणि याचे कारण फोटो पहिले की कळेलच. या प्रवासात काढलेले फोटो मी वेग वेगळ्या थीम मध्ये विभागणार आणि देणार पण त्या आधी यात पोस्ट मध्ये झलक देत आहे.

I was fortunate enough to travel along Norwegian coastline for the last few days.  Though the weather was not very promising but still I was able to capture some good pictures. I am going to  arrange them according to some themes and post in coming days. I am too tired after a long journey but to begin with I am sharing a few of them.  I hope you will enjoy.