रविवार संध्याकाळ

“कर्तव्याने घडतो माणूस” विषयावर आई – मुलाची चर्चा आणि त्यावर मुलाचे मत,
हे गाणे भारतात शालेयजीवनात अर्थासकट शिकवायला हवे.
आईला पडलेला प्रश्न, “किती जणांना/शिक्षकांना याचा अर्थ समजेल”?

Overlooked Beauty: Crocus

The more often we see the things around us – even the beautiful and wonderful things – the more they become invisible to us. That is why we often take for granted the beauty of this world: the flowers, the trees, the birds, the clouds – even those we love. Because we see things so often, we see them less and less. Joseph B. Wirthlin

Capturing Beauty!

या पोस्ट वरील सर्व चित्रे मी जुन्या दफनभूमीत किंवा चर्चच्या आवारात काढलेली आहेत. दफनभूमी तशी गावात असून येथे जुन्या मातब्बर लोकांची थडगी आहे. या जागेची देखभाल नगरपालिका करते. जागा एका बागे सारखी असून रहदारी फार नसल्याने ही जंगली फुले  येथे मस्त फुलतात.

गोधडी भाग ३२: Sunny Sunday + Hiking + आलू पराठा

कहते हैं ” अकेला चना भाड  नाही झोंक सकता” तो क्या लेकिन अकेला शक्स पहाड चढ सकता है. वही काफी है.

जरा हवा सुधारली की एक रुपाली आणि समस्त नोर्वेजिअन घरा बाहेर पडायला हवेच. असे माझ्या “near and dear ” यांचे म्हणे आहे. तर आज रविवार वर सूर्य आणि हवा ठीक ठीक. सूर्य होता म्हणजे गरम असणार असे येथे नसते. गावात तपमान शून्यच्या जवळ पास होते . उन असल्याने थोडा फरक पडला होता आणि म्हणून डोंगरावर तपमान उणे ३ ते ५ डिग्री दरम्यान होते. येथे राहून योग्य कापडे घालायची सवय आपोआप लागते आणि मग नो टेन्शन. सकाळी अकरा ते दुपारी चार पर्यंत हवा बरी राहणार होती याची माहिती कालच मिळाल्याने  आज लौकर उठून तशी तयारी केली आणि खाणे- पिणेचे साहित्य (आलू पराठा हा महत्वाचा आईटम) आणि कॅमेरा सोबत घेतले.

नेहमीच्या सवयी प्रमाणे पहिला थांबा ११०० फुटावर घेतला. अंतर फार नव्हते (साधारण पणे  साडेतीन किमी) पण काही ठिकाणी चढण दमवणारी होती. छोट्या विश्रांती नंतर मस्त फिरले फोटो काढले. ठिकठिकाणची तळी  संपूर्ण गोठली होती. लोकांनी दगड, झाडाच्या फांद्या टाकून पाणी वर येते का बघण्याचा प्रयत्न केला होता. लोक तळ्यात पुढे जात नव्हते, कारण धोका आहे ची पाटी होती.  वर बर्फ घट्ट असला तरी खाली पाणी असणार,  मोठ्या फांद्या आपटल्या कि  मोठा प्रतिध्वनी ऐकू येत होते.

अजून पुढे जायचे होते आणखीन दोन तळी  बघायला पण झाले नाही. वाटेत काही ठिकाणी पूर्ण रस्ता बर्फ होता आणि तो घट्ट झाला होता. माझे बूट योग्य नव्हते.

वाटेत एका ठिकाणी जेवण घेतले, आलू पराठाचे आणि सोबत कडक कॉफी. छान उन होते पण प्रचंड गारठा जाणवत होता. काही वेळासाठी हातमोजे काढले तर बोटे सुन्न झाली. मग ती काढण्याची चूक केली नाही. घरी येवून अंतर मोजले तर आजची फेरी साडे आठ किमीची झाली आणि सर्वात उंच ठिकाण १३०० फुटावर होते.

गोधडी भाग ३१: माझ्या सहिष्णुतेचा अंत

बस मधील प्रसंग:

दोघे ओळख असलेले बस मध्ये भेटले. ओळख असली तरी काही दिवसाच्या अंतराने भेटत होते. सुरवातीची सगळी चौकशी करून झाल्या वर.

पहिला: काय मग “कट्यार” बघितला कि नाही?

दुसरा: काय?

पहिला: अरे सुबोध भावे चा नवीन सिनेमा “कट्यार काळजात घुसली”? एक दम भारी.

दुसरा: नाही रे, पण वसंतरावांची त्यातली गाणी मला खूप आवडतात.

पहिला: कोण वसंतराव?

माझी सहिष्णुता संपल्याने मी पुढच्या थांब्याला खाली उतरले.

Today: Morning n Afternoon

winter_21jan16
4 p.m.

देवा तुझे किती सुंदर आकाश
सुंदर प्रकाश सूर्य देतो


सुंदर ही झाडे, सुंदर पाखरे
किती गोड बरे गाणे गाती


इतुके सुंदर जग तुझे जर
किती तू सुंदर असशील

— गणेश हरि पाटील

गोधडी भाग ३०: अनुभूती

Glimpses of first snow of the season:

मित्रांनो गेल्या आठवड्यात या मोसमातील पहिला (खरा!) बर्फ झाला. त्याचे ताजे काढलेले फोटो देत आहे. एक वेगळी अशी अनुभूती देणारा, पहिला बर्फ.

Keep looking up that’s  the secret of life! Snoopy

MM 2-40: Monochrome Madness

bnw_11jan16

For more on Monochrome Madness, please visit Leanne Cole’s blog.

घर परतीच्या वाटेवरती धूसर धूसर धूळ उडे
अंधूक होते नजर आणखी थकलेले पाऊल अडे

घर परतीच्या वाटेवरती मलूल, वत्सल, सांज उन्हें
कुरवाळिती मज स्‍नेहभरानें विसरून माझे लाख गुन्हें

–शान्‍ता शेळके

गोधडी भाग २९: नवीन वर्ष-नवीन पर्व!

A single sunbeam is enough to drive away many shadows ~ Francis of Assisi

घरच्यांची माफी मागून माझ्या भटकंतीची कथा सांगते. तर झाले असे, या हिवाळ्यात नेहमी सारखा बर्फ अजून कुठे झालेला नाही पण सायबेरियातील थंड वारे पुढे आले असून हा समस्त देश गारठला आहे. उत्तरे कडे गेल्या आठवड्यात तपमान उणे ४१डिग्री होते. येथे उणे सहाच्या जवळ पास असावे. वाटताना ते उणे दहा असावे.

नवीन वर्षाचा पहिला दिवस ऊन होते आणि तपमान बरे असल्याने फिरणे झाले. अर्थातच वाटेत भेटणारे बरेचशे नोर्वेजिअन आणि अगदी तुरळक परदेशी होते. वर्षाच्या पहिल्या दिवशी सूर्य दर्शन झाल्याने वर्षभर ते होईल अशी भाबडी आशा. त्या दिवशी काढलेले दोन फोटो देत आहे.

एक ते आठ तारखे पर्यंत तपमानाचा पारा बराच खाली असल्याने आणि ऑफिसात अजिबात फुरसत नसल्याने बाहेर जाणे झाले नाही. पण शुक्रवारी वीकेंड मूड, आटोपते काम आणि सर्वात म्हत्वाचे म्हणजे तपमान उणे चार वर आलेले असून वारा फार नव्हता. मग काय मी नेहमीच्या डोंगर वर जायचे ठरविले. डोंगर वरून झिरपणारे पाणी रस्त्यावर आल्याने जागो जागी घट्ट बर्फ साठला होता. चालताना खाली बघून सांभाळून चालावे लागत होते. पण हवा छान होती आणि हिवाळ्यातील सूर्य झाडा मागून सुंदर दिसत होता आणि त्याच्या उजेडात पाला पाचोळा पण आखीव रेखीव वाटत होता.  दोन तास भटकंती ने नवीन उत्साह आला.

फिरायला जाणे पूर्व नियोजित नसल्याने, कामाच्या वेळेत असल्याने आणि माझ्या e-calender वर नसल्याने घरी कळले नाही. संध्याकाळी फोटो दाखवून चकित केले आणि थोडा प्रेमळ दम पण खाल्ला.

I had my first mountain trip in the first week of 2016. I am looking forward to enjoy more of such trips in different places. Long walks are beneficial for both my physical and mental health.

Walk yourself happy