Mother’s Day Special: माँ भी इंसान है


“माँ”  पर अनगिनत रचनायें रची गयी हैं।  

आमतौर माँ  को देवी कहा जाता है या काफी स्टिरिओटाइप बताया जाता है। 

लेकिन,  

aai_baal
Mother and child

मेरी सोच कुछ अलग है,
मेरे लिए माँ एक इंसान है। 

शायद इस प्रयास में पद्य की बजाय गद्य ही दिखे

पर मैं अपनी बात कहना चाहती हूँ।

माँ भी इंसान है

उस में अच्छाई है

तो बुराई भी है।

उसकी अपनी सीमाएं भी हैं

वो सही बात करती है

तो कभी गलत भी होती है।

जहाँ वो पूर्ण है

वहीं वो अपूर्ण भी है।

वो बहुत कुछ सहती है

पर उसकी सहनशीलता की भी सीमा है।

वो बहुत कुछ देती है

पर उसकी अपनी छोटी छोटी ख्वाईशें भी होती हैं।

वो चाहती है सब ठीक हो

पर कभी कभार सब ठीक नहीं होता

संभालना चाहती है पर संभाल नहीं पाती है।

उसकी अपनी मजबूरियाँ होती हैं।

एक अदद निजी जिंदगी भी होती है।

जहाँ चाहतें और रुसवाइयाँ भी होती हैं।

उसकी खुद की कई समस्याएँ होती हैं।

कभी ये शारीरिक तो कभी मानसिक होती हैं

कई बार तो ये सांस्कृतिक भी होती हैं ।

बच्चों को पालते हुए वो भी काफी कुछ संभालती है

कभी अपना वजूद तलाश करती है तो कभी खुद कुछ नया सीखती है

गिरती है, संभलती है, औरों को लिए आगे बढ़ती है।

असली माँ “देवी ” या “स्टिरिओटाइप ” वाली माँ से अलग होती है

ये आपकी और मेरी तरह इंसान होती है।

Advertisements

Nurturing Thursday 128

nt_13may17

“Because one believes in oneself, one doesn’t try to convince others.                            Because one is content with oneself, one doesn’t need others’ approval.                  Because one accepts oneself, the whole world accepts him or her.”
– Lao-Tzu

A very convincing thought as I must say.  To live a happy life one must have healthy sense of self-esteem without which nothing is possible.

My entry for Becca’s Nurturing Thursday.

खातिर

तुम्हारी खातिर और एक बार बिख़रने को तैयार हूँ मैं,

पर उसके लिए पहले खुद को समेटना जरूरी है। 

Tumhari khatir aur ek baar bikharne ko taiyar hoon mein,

par uske liye pahale khud ko sametna jaruri hai.

गोधडी भाग ४: सहृदयता/kindness

पेपरात रोज येणाऱ्या बातम्यांची वर्गवारी विभागणी केली तर, चांगल्या बातम्या कमी आणि वाईट बातम्यांची, अर्थात वाईट घडलेल्या गोष्टींची संख्या जास्त असणार. याचा अर्थ समाजात सगळे वाईटच घडत असते का? कि जे काही चांगले घडते किंवा सुरळीत होते त्याच्या कडे आम्ही सपशेल दुर्लक्ष करतो. वाईट गोष्टी लांब पर्यंत जातात किंवा लक्षात राहतात. असो.

cover3aug14२० मार्चला सूर्य ग्रहण झाला. ग्रहण म्हटले कि आपल्या कडे बरेच जण प्रवास टाळतात, नवीन काम सुरु करत नाही आणि बरेच काही. पण बरेच जण तो पाहतात देखील अर्थातच योग्य पद्धतीने. तर, त्या दिवशी माझा नवरा प्रवासात होता. विमान KLM कंपनीचे होते.  विमान ३५००० फुटावर होते. आकाश निरभ्र होते. आणि सूर्यग्रहण सुरु झाले होते.  विमान चालकाने विमान दोन वेळा पूर्ण गोल फिरवले जेणे करून विमानातील सर्व प्रवासी सूर्यग्रहण पाहू शकतील. माझ्या नवऱ्याने ज्या शब्दात आणि भावनेत त्या प्रसंगाचे वर्णन केले ते लिहिणे मला जमणार नाही पण प्रवाश्यांचा येवढा विचार करणाऱ्या वैमानिकाचा चांगुलपणा मी इतरां बरोबर share करावा असे मला वाटले.

हे दोन्ही फोटो माझ्या नवऱ्याने ३५००० फुटा वर काढले आहेत.

These images display amazing view of the solar eclipse from flight to Amsterdam on 20th of  March 2015. Crystal clear sky at 35,000 feet.  KLM pilot circled twice so that everybody could get a good view of the eclipse. “It was surreal to have this experience…” as my husband said. I thought it would be very appropriate to share the thoughtfulness of the pilot. Just to say thank you.

State of mind

खूप लिहावे से वाटते पण लिहायला बसले कि मात्र जमत नाही. हे लिहावे कि ते लिहावे यात गोंधळ होत आहे.
आपण लेखक नाही याची पराकाष्टा ने जाणीव होत आहे.

वीकेंड ला पेपर वाचले कि नुसते भाम्बायला होते.  हे सगळे कसे शक्य आहे असे वाटते. आपला देश चालला आहे म्हणजे देव नक्की असणार याची खात्री पटते. ती अश्या पद्धती ने पटावी हे दुर्दैव आहे.

एका ठिकाणी Paulo Coelho म्हणतो ” I write to empty my mind….”

कदाचित नंतर बैठक लागेल आणि पुढचे सुचेल. जबरदस्ती ने काही गोष्टी साध्य होतात, जसे स्वयंपाक करता येतो.   अभ्यास नाही पण तो करावाच लागतो, पण काही म्हणा लिखाण करता येत नाही.

तरी बरे माझे bread, butter आणि dessert लिखाणा वर अवलंबून नाही. नाही तर आनंदच होता 🙂

Summary: I am lacking  “the art of writing”…